Problem bezdomności

  Zjawisko bezdomności, choć ukrywane w czasach  PRL-u, istniało w Polsce zawsze. Szacuje się, że w chwili obecnej prawie pół miliona osób pozostaje w naszym kraju bez dachu nad głową. Połowa z tej liczby zamieszkuje duże aglomeracje. Żyją oni przede wszystkim w miastach takich jak Warszawa, Wrocław, Katowice, Gdynia, Szczecin i Poznań. 25% bezdomnych wywodzi się ze wsi.

 

 Szacunki dotyczące liczby bezdomnych w Polsce podaje poniższa tabela:

 

 

Źródło informacji

Liczba bezdomnych

*

Raport NIK

18 000

*

Raport województw

17 500

*

Informacja w sprawie działań pomocy społecznej w okresie zimy”  – opracowana przez MPiPS

 

 

Od 40 000  do  80 000

*

Opracowanie Rady Naczelnej Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej

 

58 700

*

Badania Akademii Ekonomicznej

w Poznaniu

 

Od  35 000  do 40 000

*

Dane opracowane na podstawie świadectw NFI odebranych przez osoby bez stałego zameldowania

 

 

30 000

*

Dane Rządowego Centrum Informa-tycznego PESEL

 

173 500

*

Dane MONAR-u

250 000

*

Szacunki innych organizacji pomocowych

300 000

*

Badania instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego

 

500 000

 

 

  Zjawisko bezdomności podobnie jak wiele innych negatywnych zjawisk społecznych (narkomania, przestępczość) istniało w Polsce od dawna. Mimo to dopiero od kilku lat jest ono przedmiotem rozważań i troski. Przemiany społeczno-ekonomiczne zachodzące od początku lat dziewięćdziesiątych uwypukliły istotę tego nieakceptowanego społecznie problemu. Temat bezdomności i ubóstwa jest coraz głośniejszy. Rozważaniom poddawane są przyczyny i skutki jego zaistnienia. Zainteresowanie tematem bezdomności nie polega jedynie na badaniach społeczno-socjologicznych.

  Ma ono prowadzić do opracowania metod skutecznej pomocy bezdomnym. Punktem wyjściowym do tego typu badań jest potraktowanie problemu bezdomności jako przesłanki ubóstwa. Ludzie, których dochody spadają, bądź też z racji na przykład utraty pracy przestają napływać popadają w nędzę. Bywa, że nie znajdując oparcia ani w rodzinie, ani w znajomych doświadczają upokorzeń i tracą wiarę w sens życia. Naturalnie są też jednostki przedsiębiorcze, które nie poddają się sytuacji i poszukują rozwiązań, które pozwalają im wybrnąć z kłopotów. Należy bowiem pamiętać, że bezdomność nie jest skutkiem jedynie niekorzystnych uwarunkowań socjalnych, na przykład bezrobocia czy braku mieszkania. To także efekt zmniejszonej zdolności do samodzielnego życia i poddania się wymogom społeczeństwa, oceniającego jednostkę głównie pod względem wydajności. Bezdomnych należy pojmować jako ludzi w kryzysie, którzy zostali wykorzenieni społecznie i nie są przystosowani do życia w społeczeństwie zorganizowanym.

 

  Błędne jest mniemanie, że bezdomni  żyją jedynie  z żebrania. Do tej grupy ludzi należą także osoby pracująca, ale mające bardzo niskie uposażenie. Małe dochody pozwalają jedynie na wegetację. Nie dają bowiem możliwości utrzymania siebie ani rodziny, nie wspominając już o własnym lokum.

  Bezdomność jest zjawiskiem występującym we wszystkich nawet najbogatszych społeczeństwach. Jest ona rzeczywistym problemem we wszystkich krajach świata. Skoro więc bezdomni żyją obok nas należy im pomagać. 

 

 

Copyright © bezdomni.sos.pl 2014. Wszelkie prawa zastrzeżone. | Realizacja: Projektowanie stron internetowych Kielce